логоFacebookTwitterYouTubeeMail

3.angeli.so.truba



Душата на христијанинот, треба да е префинета, осетлива и чувствителна, да лета, да живее ,,во соништа“. Да лета во бесконечноста, меѓу ѕвездите, до Божјото величество, во тишина.

Кој сака да биде христијанин, треба најпрвин да стане поет. Тоа е тоа. Треба да сочувствуваш, да љубиш и да сочувствуваш. Да сочувствуваш со оној што го љубиш. Љубовта се труди за љубената личност. По цела ноќ трча, бдее, сѐ  додека не ги раскрвари нозете само да се сретне со љубената личност. Поднесува жртви. Ништо не зема во обѕир, ни закани ни тешкотии, а сé во името на љубовта. Љубовта кон Христа е нешто сосема друго, бесконечно возвишување.

Кога ќе кажеме љубов, тука не станува збор за врлините кои ќе ги стекнеме туку за срцето кое го љуби Христа и ближните. Сé насочуваме во тој правец. Гледајќи мајка со детенце во својата прегратка, зарем не гледаме колку таа го љуби и колку е исполнета со копнеж? Зарем не гледаме колку и сјае лицето додека во прегратките го држи своето ангелче? Божјиот човек сето ова го забележува. Тоа нему му остава впечаток, и тој бидејќи духовно жеден, вели: камо среќа и јас да чувствувам таков копнеж кон мојот Бог, по својот Христос, по Пресвета Богородица, по светите Божји угодници! Да, така треба да го засакаме Христа Бога. Посакуваш, сакаш, и се стекнуваш со благодатта Божја.

Дали, меѓутоа, го имаме во себе пламенот на љубовта кон Христос? Кога сме преуморени, дали брзаме да се одмориме во молитва кон Возљубениот или Му се молиме како од беда, со зборовите: о, сега јас уште морам да ја завршам  и молитвата и молитвеното правило? ...Што тоа нам ни недостига  и зошто така се чувствуваме?  Ни недостига божествена љубов. Таква, изнудена молитва нема вредност. Дури може да ни нанесе и повеќе зло.

Ако душата залудно се изнамачи и стане недостојна за љубовта Христова, Христос ги раскинува односите со неа, зашто Христос не сака во своја близина „груби“ души. Душата треба повторно да си дојде при себе. Повторно да стане достојна за Христа. Да се покае „до седумдесет и седум пати“. (Мт.18,22). Вистинското покајание ќе и донесе осветување. Немој да велиш: годините ми поминаа залудно, не сум достоен и слично. Наместо тоа, можеш вака да зборуваш: и јас се сеќавам на оние празни, бесплодни денови кога уште не живеев за Бога...

Па и во мојот живот имаше тука и таму празни  денови. Имав дванаесет години кога стигнав на Света Гора. Па зерем не беа тоа некои години? Бев, секако, дете, момче, но сепак дванаесет години поминав далеку од Бога. Толку многу години!... Чујте што вели свети Игнатиј Брјанчанинов во својата книга Сине мој, дај ми го срцето твое: „Ниеден труд, ни телесен, ни духовен, во кој нема болка и напор, никогаш не донесува плод на оној кој се труди, зашто Царството Небесно  насила се зема  и подвижници го задобиваат, при што со сила се нарекува телесниот подвиг во сѐ.“[1]

Кога го љубиш Христос, вложуваш напор, но благословен напор. Поднесуваш труд, но со радост. Правиш метании, се молиш, но затоа што сето тоа е твоја  најдлабока желба, божествена желба и копнеж. Тоа е труд, и копнеж и љубов; копнеење и радост, и веселба и љубов. Метаниите, бдеењето, постот - сето ова е труд и напор заради Возљубениот. Напор е да живееш со Христос. Само што тој труд не се вложува изнудено, сѐ трудиш, но без негодување. Што и да правиш изнудено, на сила, создава големо зло во твоето битие и во твоето дејствување. Грчот на принудата и на наметнатиот подвиг создава отпор. Трудот заради Христос и вистинската желба се љубов Христова, тие се жртва, и предавање на себе. Тоа го чувствувал и цар Давид додека пеел: ,,Жеднее и се топи душата моја по дворовите Господови“ (Пс. 83,3). Жеднее, копнее, и се топи душата моја од љубовта Божја.

Овие Давидови стихови се согласуваат со стиховите на поетот Веритис кои ми се допаѓаат: ,,Во друштво со Христос да живеам пламено посакав, сѐ додека не дојде  последниот миг да ја предадам душата.“

Потребно е внимание  и срдечност  за човек да го разбере она што го проучува, и тоа да го впие во себе. Тоа е трудот што човекот ќе го вложи. Умилението, топлината на срцето, благодатните солзи, ќе ги стекне потоа без особен труд. Сето тоа следува,  тоа се дарови Божји. Дали во една љубовна врска е потребен напор и самопринудување?                       

Кога ќе ја сфатиш смислата на тропарите, богослужбените канони и Светото Писмо, ќе бидеш привлечен од Христос радувајќи се, ќе влезеш во вистината радувајќи се: ,,Си ми го исполнил срцето со радост“(Пс.4,8).

Така, спонтано, без проливање на крв, доспеваш до умиление. Дали ме разбирате?

Јас бедниот сакам да ги слушам зборовите на Отците, зборовите на подвижниците, зборовите на Стариот и Новиот Завет. Со нив сакам да се насладувам. Тие ја негуваат божествената љубов. Нив ги сакам и околу нив се трудам. Но не можам доволно. Се разболев, па духот ми е бодар, но телото слабо (Мат. 26,41). Не можам да правам метании. Ништо не можам. Посакувам, копнеам и сакам да бидам на Света Гора, и да правам метании, да се молам, да вршам богослужба, и да сум во друштво на уште eден подвижник. Подобро е да се подвизуваат двајца заедно отколку сам. Тоа нам  ни го кажа и Самиот Господ Христос: „...Каде што се двајца или тројца  собрани во Мое име, таму сум и Јас меѓу нив.“ (Мат.18,20)       

                                                    3.angeli.so.truba
 

[1] Свети Игнатиј Брјанчанинов, Сине Мој дај ми го срцето твое, изд. Ортодоксос Кепсели, Солун 1978,стр. 161.

 

превод: сестринството на Слепченско Претеченскиот манастир

 

Извор:

https://www.manastirslepche.mk/novost/koj-saka-da-bide-hristijnain-treba-najprvin-da-stane-poet-sv-porfirij-kavsokalivit/

 

 

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 831
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Европски Пимен: "Од ближниот ни доаѓа и животот и смртта.“, Плаошник (09.08.2020)

Митрополит Европски Пимен: "Од ближниот ни доаѓа и животот и смртта.“, Плаошник (09.08.2020)

Ако го избереме животот треба да се трудиме да бидеме семилостиви кон сите и кон сé. Семилостиви како оној кој го носел тоа име, како светиот Пантелејмон. Човекот кој ги...

Митрополит Струмички Наум: Ниту популизам, ниту индиферентност; туку пастирска грижа (08.08.2020)

Митрополит Струмички Наум: Ниту популизам, ниту индиферентност; туку пастирска грижа (08.08.2020)

Тоа, секако, зависи и од односот на луѓето кон Него: прво, Неговите ученици се во однос на послушание кон Него – тие се отворени кон Него и подготвени да прифатат...

БEСEДА  за лажнитe учитeли

БEСEДА за лажнитe учитeли

Чoвeкoт на oвoј свeт e вo вoјна. Бoрбата e нeпрeстајна, а нeпријатeлитe сe мнoгубрoјни. Пoмeѓу најoпаснитe нeпријатeли спаѓаат лажнитe учитeли. Самo акo чoвeчкиoт ум e впeрeн вo Бoга, чoвeкoт ќe...

Митрополит Струмички Наум: Екстремно одрекување – екстремни дарови (01.08.2020)

Митрополит Струмички Наум: Екстремно одрекување – екстремни дарови (01.08.2020)

Спомнатите и ветени од Бог екстремни дарови, не се однесуваат толку на материјалното колку на духовното. Тоа се даровите на умно-срдечната молитва, на суштинско просветлување на умот, на расудување, на...

Митрополит Кумановско-осоговски д-р Григориј:Ние сме возљубени Божји созданија, кои имаат можност да создадат сопствен начин на постоење...“

Митрополит Кумановско-осоговски д-р Григориј:Ние сме возљубени Божји созданија, кои имаат можност да создадат сопствен начин на постоење...“

Епископскиот чин што денеска преку вас го примам, го разбирам како служење, што во себе ги обединува и најголемата чест и свеста за сопственaтa немоќ. Има ли поголема чест и...

Митрополит Струмички Наум: Бесчувствителност (25.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Бесчувствителност (25.07.2020)

Инаку, ако дозволиме прелеста да навлезе во нас, дали преку страстите на срцето (сластољубие и среброљубие) или преку страста на паднатиот ум (славољубие), таа потоа станува сеопфатна состојба која ги...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:„Не плашете се да страдате...“

Викарен Епископ Јаков Стобиски:„Не плашете се да страдате...“

Се одрекуваме од Крстот Христов ако на прекорот враќаме со гнев и бунт, праведен или неправеден, без разлика. Се одрекуваат од Крстот Христов децата кои се непослушни кон родителите, оти...

БEСEДА  за спасeниe на душата какo крај на вeрата

БEСEДА за спасeниe на душата какo крај на вeрата

Никoј нe патува заради патoт туку заради нeкoј или заради нeштo, штo гo oчeкува на крајoт на тoј пат. Никoј нe гo фрла јажeтo вo вoдата вo кoја нeкoј сe...

Митрополит Струмички Наум: Прелест на умот и прелест на срцето (18.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Прелест на умот и прелест на срцето (18.07.2020)

Како што рековме, има лажна состојба (прелест) на умот, но има и прелест на срцето. Првата прелест настанува поради прифаќање и усвојување лажни мисли, а втората од прифаќање и усвојување...

« »