Денешниот празник, во чест на изнесувањето на светиот Крст пред верниците, заради поклонение и благослов на водите, се совпаѓа со почетокот на Богородичниот пост.

Црковниот типик пропишува од понеделник до петок храна без масло, а во саботите и неделите се дозволува вино и масло.

У једном тренутку више није важно ко је крив, ко је кога повредио и ко шта поседује. Остаје само спремност да се патња носи заједно.

Да бевме вистински верници, ќе се организиравме, без оглед на разликите во верата, и немаше да дозволиме луѓето пред наши очи толку да страдаат.

Тоа е голема трагедија и заслепеност од ѓаволот – да му го украде на човекот најскапоценото време, токму пред самиот крај“.

„Помогни ми, те молам! Помогни ми, милостив и најсветол Ангелу, да ја завршам оваа работа што толку не сакам да ја работам;

Суетата е чувство на надмоќ над друга личност.Каде што има самовосхитување, таму има возгордеаност; каде што има возгордеаност, таму 

Благословувам сите строго да постат две недели: без никакви олеснувања, без растително млеко, без ништо — па дури ни да не помислите на тоа!

Времето за восовршување на светите луѓе, исто така, се дели на два периода; едниот, во служба на Црквата, а другиот во лично

Како неволјата станува средба со Бога и зошто ни е потребна духовна будност?

Вие смисливте зло за мене, но Бог тоа го сврте на добро. Со други зборови, иако Моравската мисија била прекината,

Човекот притиснат од тежината на страдањето не секогаш ја бара исцелителната помош, туку најнапред бара начин повеќе да не чувствува.

Вистинската комуникација не значи секогаш да го имаш вистинскиот одговор.

Кога човекот не ја познава молитвата, страдањето може да му изгледа како просторија без врата. Не затоа што Бог заминал, туку затоа што срцето 

Да стоиш пред Бога онаков каков што си – без маски, без страв дека можеби не си доволно добар.

 Можете да се молите непрекинато, исполнувајќи ја Божјата заповед.

Раната не е грев, но она што човекот го прави со неа може понатаму да повредува. Оној што не бил сакан може да стане студен.

Должни сме - на Христос, да оставиме – позади себе, точно Предание. Посебно, кога веќе има .