Мајка Силуана Влад: Семејство - училиште на крстот на секојдневието, но и воскресението на секое утро
Вистинската љубов не значи дека ништо повеќе не боли, туку дека остануваш и тогаш кога боли. Во семејството го учиме крстот на секојдневието, но и воскресението на секое утро. Кога дозволуваш Христос да пребива меѓу вас, немоќта се преобразува во трпение, а трпението — во мир.


На Света Гора, на пример, крстот само се спушта во водата за нејзино осветување,
Празникот Богојавление (Θεοφάνεια) не е само историски спомен на Крштението Христово во реката Јордан, туку онтолошки настан, преку кој целото создание се воведува во нов начин на постоење. На овој ден, според учењето на Црквата, се открива Света Троица: Синот во водите, Отецот во гласот, и Светиот Дух во вид на гулаб. Оттука, водата станува носител на благодат, а нејзиното осветување не е симболично, туку реално и
Богослужбите на овој ден го пресликуваат поредокот на навечерието на Рождеството Христово – Бадник. Се богослужат Царски часови, како и голема вечерна со Василиева Литургија. После входот со Евангелие и молитвата „Светлино тивка“ се читаат тринаесет паримии, затоа што во раната Црква токму на овој ден, и во овој дел од Литургијата
Во текот на целиот живот,
Сакајќи да ги погребе нашите гревови со вода во јорданските струи, од милосрдие, Христос доаѓа да нѐ обнови со крштението, нас распаднатите.Христе, покривајќи ја срамната голотија на прататкото Адама, се соголуваш доброволно, и Себе Самиот се покриваш со јорданските води, Ти Кој со води ги покриваш небесата, единствен Многумилостиве!

Православната Црква поседува една длабока, спознајна и раскошна содржина која повеќе од две илјади години му дава живот на човекот и на светот. Тоа е Светата Литургија – изворот на животот и местото на нашата средба со Возвишеното. Поради неа живееме, поради неа се менуваме, и поради неа овој свет сè уште постои. Таа е срцето што отчукува и му дава живот на целото Тело на светата Црква.
И денес, како духовен пастир на македонскиот народ, тој нè повикува од вечноста: Исусовата молитва за младиот човек не е бегство од светот, туку начин да се живее во светот без да се изгуби душата. Таа нè учи на евангелската вистина – да се потпреме не на човечка сила, туку на Бога, и во Него да ја положиме нашата надеж.
Навистина, во општожитието каде што престојував, уште во навечерието на Божик (на Бадник), е ден за строг пост. Значи, по завршувањето на богослужбата, нема трпеза за да одиме да јадеме, туку поминува гостоприемникот и ни разделува на сите мали парчиња леб, суви смокви и еден сад со мед, и секој може да земе една лажичка мед.


























