Сo пoлагањeтo на свoитe рацe на избрани вeрници, апoстoлитe пoсвeтувалe eпискoпи, свeштeници и ѓакoни. Oд oва сe глeда дeка христијанската вeра нe e самo учeњe туку и сила.

Никој не се оддалечува од светлината со еден голем чекор. Најчесто тоа се случува преку многу мали избори што постојано ги повторуваме и речиси не ги забележуваме.

Нo пoвeќe oд сè трeба да сe чита Нoвиoт завeт и Псалтирoт. Oд oва дoаѓа дo прoсвeтувањe на разумoт…

Што толку зборувате за тој Пајсиј, Јосиф Исихаст и другите? Јас не верувам во ништо од тоа – рекол тој.Тогаш отците му рекле:

Кога ти е тешко, кажи: „Сите светии, молете Го Бога за мене!“ — и тогаш сите светии ќе повикаат на небесата: „Господи, помилуј!“ — и ќе добиеш голема помош."

Исполнет со несигурност, тој често се обидува да се издигне себеси така што ќе ги потценува или гази другите, само за накратко да почувствува дека 

Не беше воопшто лесно да се биде дете или млад човек во изминативе неколку години, ниту во Македонија, ниту во светот.

Како и да е, внатрешниот мир не треба, повеќе од нормалното – за нашиот духовен развој, да го губиме. Господ се грижи за нас и треба да имаме 

„Не секој што Ми вели: Господи, Господи, ќе влезе во Царството Небесно, а оној што ја исполнува волјата на Мојот Отец Небесен

Малото момче праша: „Кажи ми што значи тоа?“ Пантанас одговори: „На грчки значи Сецарица, бидејќи Мојот Син е Цар на царевите.

Пре него што је изгубљени искушеник успео да отвори уста, старац га је ословио по имену и показао му исправан путоказ. На питање где живи, пустињак је кратко руком показао ка суровом, каменитом врху Атоса, тихо рекао: „Овде”,

Стравот дека не сме доволно добри станал тивок сопатник на многу души. Се препознава во постојаната потреба да се докажуваме, во споредувањата

Имаше само четириесет и три години – возраст кога црковните великодостојници обично дури почнуваат да стекнуваат влијание и авторитет.