логоFacebookTwitterYouTubeeMail

venko.andonovski.jpg

 Прво: да ја заборавам светлината, облакот од светлина што никој не го виде освен мене, кога тој влезе во одајата на логотетот. Ни логотетот, власт врвна, не го виде облакот виолетова светлина околу телото на Философот. По тоа знаев дека јас и Философот сме подобни: гледаме невидливи нешта. Со очи внатрешни гледаме.

Светлина таква никогаш немав видено, дури ни кога сум го призивал Бога, во часови бестелесни, бесчулни. И музика, вселенска, што никој, освен мене не ја слушнал. Три нешта видов: светлина, боја и музика. Ете како лаже писмото, бедни, ете како е лажовна устата, превртлив јазикот, несигурно словото; едно нешто видов: светлина, боја и музика, оти светлината е боја и музика едновремено, како што бојата е светлинан и музика, и како што музиката е светлина и боја! Еден е Господ, Седржителот, и голем е, и во сподобија различни ни се јавува тоа едно. И многу зборови се нужни за да се искаже тоа едно, иако за едно нешто еден збор најдобра служба врши. Но тој збор јас не го знам. А кога многу зборови за едно нешто се сочинуваат (како во речениците на јазиците вавилонски), тогаш тие го ронат тоа едно во многу нешта, па едното веќе не е едно, и ние, говорејќи со многу зборови веќе не зборуваме за Него. А без зборови, пак, неможно е да се каже нешто. Господ не се изговара, бедни, но јас го изговарам со многузборство оти срцето слабо ми е, и се што знам е да мислам со разум и слово да чинам, со рака.

 Да пробам, значи, со букви да опишам, иако однапред знам дека описот неподобен ќе биде на видението: музика беше тоа од најфини тонови, најзвучна, и затоа што најзвучна е, увото земно не ја слуша. Потем: светлина звучна со сите бои во неа; светлина што кога влегува во секое нешто, неговиот зрак му го вдахнува и го обојува со бојата подобна за тоа нешто, сдетлина непроменлива, од прапочетокот, а променлива кога во стварите ќе влезе. Светлина што е убава, а убава е затоа што е убава во исто време во сите свои делови, затоа што е убава секогаш во исти однос и на ист начин, затоа што ниту настанува ниту исчезнува, ниту се зголемува ниту се смалува; затоа што не е во еден дел убава а во друг грда, ниту пак во едно време убава а во друго грда, ниту пак по однос на една ствар е грда а по однос на друга убава, ниту пак на едно место е убава а на друго грда, ниту пак за едни е убава а за други грда, туку сама по себе е убава сега, секогаш и во вечни векови, секогаш сама на себе подобна по форма, светлина што во себе го носи изворот на убавината: светлина, музика и боја. Светлина што се гледа со срце, а што се распаѓа на бои кога се гледа со разум; музика што се слуша со срце, а што се распаѓа на гласови кога се слуша со разум.

* * *

Филозофе, Филозофе! Човек во телото, ангел во душата!

Ти, Филозофе, беше дрво благородно; дрво ружино, со трње обиколено, со дванаесет трнчиња отровни, оти доблеста секогаш е опкружена со беда и страдања, и оти ì завидуваат, и да ја отстранат, да ја убијат сакаат оние кои нижи духом се. Но јас не те изневерив тебе поради недостиг од љубов, туку спротивно, од љубов преголема. Од љубов и за љубов те предадов и те продадов, о Филозофе ангел во душата, човек во телото, а вие, бедни и блажени духом, ќе дознаете, ќе видите, ќе чуете, кога за тоа ќе дојде времето, оти времето уште не е дојдено.

 Дрво беше Филозофот, дрво што колку повеќе расте, толку подлабоко ги пушта жилите свои во земјата, оти растејќи во височината се смирува пониско, долу оди, а смирувајќи се пониско – се возвишува. Без длабоките корења на смиреноста, никогаш човек не е сигурен од опасноста од падот. Голем е нискиот, и смерноста е височина; колку длабоко некој се смирува, толку повеќе се извишува. Патот на смиреноста и понизноста низок е, но кон висока Татковина води; и секој што сака до неа да стигне, по тој пат треба да оди, како Филозофот, нека му е слава вечна во станот небесен!

Венко Андоновски,

Папокот на светот

venko.andonovski1.jpgВенко Андоновски е македонски романсиер, драмски писател, поет, есеист, критичар и книжевен теоретичар. Роден е на 30 мај 1964 година во Куманово. Докторирал на Филолошки факултет во Скопје. Во моментов е редовен професор на факултетот „Блаже Коневски” во Скопје и член на македонскиот ПЕН центар. ДФобитник е на наградите: „Рациново признание”, „Роман на годината” и „Балканика”.

Познати дела::
• Нежното срце на варварот 1986
• Адска машина (1993)
• Азбука за непослушните (1994)
• Бунт во домот за старци (1994)
• Словенскиот ковчег (1998)
• Папокот на светот (2000)
• Кандид во земјата на чудата (2000)
• Црни куклички (2001)
• Вештица(2006)

Интервју

venko.andonovski3.jpg

1. Дали при создавањето на вашите дела сте воделе “дијалог” со Бога во смисла разговор на личност со Личност, или дијалогот се сведувал на немо стоење пред Бога и преточување на доживеаното (од тоа стоење пред Апсолутот) во слово?

Секогаш се сеќавам како се случи пишувањето на “Папокот на светот”. Три и пол години скицирав и собирав материјал. Насобрав многу, но с# беше расфрлано по тетратки и по компјутерски фајлови. Таа година, некаде во септември, целосно без план, некој почна да ги подредува тие откршоци. Како да создава мозаик. Ме будеше во три, четири ноќе и станував за да работам. Никогаш претходно не сум се разбудил без будилник. Конечно, решив да заминам во самотија. Заминав во Берово. Пред да се вселам во бунгаловот што го закупив, запалив свеќа во “Света Богородица”. Потоа, во следните дванаесет дена, изгубив чувство за ден и ноќ. Станував кога требаше да го запишам она што некој очигледно ми го подготвуваше. Како да ми диктираше. Јас, се разбира, запишував, но со голем зазор и размислував. Не беше тоа само монолог. Знаев да поставам прашање, на кое потоа морав да одговорам. Романот беше готов и јас два дена порано се вратив во Скопје (од планираното).

Имам доволно години и искуство за да знам дека романот не го напишав јас, или само јас. Наречете го тоа како сакате – но јас го именувам како благослов. Господ (верник сум) ми ја држеше барем раката, ако не сум заслужил повеќе – умот и срцето, на пример. Во тоа сум убеден, иако секогаш со зазор говорам за ова искуство, од страв дека луѓето кои не веруваат во ништо освен во себе - ќе ме исмејат.

Нема голема уметност без контакт со Едното и Неделивото, Семожното и Возвишеното. Јас така не само што мислам, туку така и чувствувам.

2. Дали сметате дека талентот за пишување ви е даден од Бога, или сте го “одработиле” со сопствен напор и труд? Ако сметате дека ви е даден од Бога, како Му се заблагодарувате на дародавецот?

Сите таленти ни се дадени од Бога, и вистиснки грев е кога човек ги заборава или намерно ги потиснува, за да заработи материјални богатства. Тоа дека талентот треба и да се “одработи” – тоа е јасно и недвосмислено. Кога ќе погледнете околу себе внимателно и со благи очи и утроба, со добра намера, ќе видите дека сите имаат по некој талент. Не постои човек кого Господ не го бакнал некаде: некого во рацете, некого во умот, некого во срцето, гласните жици, во окото, во здивот со кој свири кавал на некоја падина. Сите луѓе се способни за подвиг, но најголем дел од нив не само што не се бараат себеси, не само што не го бараат својот талент, туку воопшто и не размислуваат од каде такво нешто кај нив и дали можеби имаат и некоја мисија со својот талент. Талентот не е даден за возгордејување и суетност; тој треба да се подари на ближните, да се сподели со нив. Јас лично искажувам благодарност кон Него на тој начин што се трудам Неговото слово, колку што е можно повеќе да стане дел од моите сочиненија. Иако се сметам за недостоен за таква мисија, јас сепак се обидувам. На книжевноста, која како и сè друго има божествено потекло, пред сè гледам како на начин да се создадат подобри луѓе. Сето друго – уживањето во текстовите или реториката, стилистиката, формата, занаетот – се споредни работи. Доаѓаат сами по себе, доколку сочинението му се обраќа најпрвин Нему.

3. Дали по успешно завршување на некое ваше дело наоѓате време да Му заблагодарите на Бога за силата што ви ја дал да го завршите започнатото дело?

Се разбира. Молитвата е мојот прв збор во денот. Сакам кога сум на само со Него. Благодарноста не ја изразувам секогаш на класичен начин, како што прават повеќето верници. Знам, на пример, да се заблагодарам така што ќе си поставам за цел да направам некое добро дело, по секоја помош што сум ја побарал и примил од Него. Тоа може да биде и некоја ситница, но добрината не се дели на ситна и крупна. Или ја имаш и ја даваш, или не. Таа, добрината со која треба да се заблагодари човек кон Него, е како оган: не се дели кога ја разделуваш, ами се умножува. Како и кога се пали свеќа од друга свеќа: огнот не се преполовува, туку се удвојува.

4. Дали некогаш сте помислиле дека дарбата или талентот за нешто е знак дека човекот се “помирил” со Бога (т.е., дека му е простено) или се работи за една дополнителна обврска (умножување на талентот!) доделена на човекот според нам непозната Божја промисла?

Не сум помислил на тоа, но не значи дека нема да помислам. Во секој случај, јас на Бога не гледам како на нешто засекогаш и однапред дадено, без удел на мојата комуникација со Него. Бог не бара од нас ништо освен она што самите ќе посакаме да му го подариме. А му подаруваме немау кога им подаруваме на другите. Јас така гледам на таа работа: Тој изгледа онака како што јас постапувам со Него и со себе. И знам дека Неговото лице мора да е полно со разбирање и прошка, затоа што нема човек (макар и со најдобри и најчисти пориви во душата) кој не згрешил.


5. На што ке ве поттикне добиената медалја од МПЦ? Дали ке ја сметате за своевидна обврска за понатамошно творење, или ке се задоволите со неа како награда за досегашното ваше творештво?

Јас сум човек кој верува дека наградите служат само за да задолжат, а не да надоместат долг на некого кон мене и моето творештво. Постои една и единствена награда: талентот, Божјиот печат втиснат во нас. Јас веќе сум награден со она што Бог ми го дал да го чувам, негувам, да внимавам да не згасне и да го предавам на другите, како свет оган. Се разбира, во ритуално-општествена смисла, наградата од МПЦ е највисокото признание што човек може да го добие. Нашата црква е нашата врска со Бога. Нашата црква е нашиот корен, нашата светлина, нашето слово, благословие и славословие на нашиот род. Во таа смисла, таа награда ми значи. Но, повторувам: нема еднаш засекогаш освоена награда од Него. За наградата се бориме додека дишеме и додека во нас одекнува Неговиот благ глас. Додека е Тој во нас и ние во Него.

Подготви: д-р Драган Михајловиќ

 


Venko Andonovski

short story writer, novelist, playwright, poet, essayist, literary critic and theoretician. Born in Kumanovo, 30th May 1964. Graduated from the Faculty of Philology in Skopje. PhD in Philology. Professor at the Blaže Koneski Faculty of Philology in Skopje. Member of the Macedonian Writers’ Association since 1990. He is the author of the following books: The Barbarian’s Tender Heart (poetry 1986), The Lyric Poets’ Quarter (Short stories, 1989), Frescoes and Grotesques (short stories 1993), Alphabet of the disobedient (novel, 1993), Text Processes (essays, 1996) Matosh’s Bells (study, 1996), Structure of the Macedonian Realistic Novel (study, 1997), Three Plays - Slavic Chest , Mutiny in the Old People’s Home, Hades Machine (1998), Decodings (2000), Navel of the World (2001), Kitsch Mythologies (collection of newspaper articles, 2001), Dark Dolls (play, 2002)
Awards include: ”Racinovo priznanie”, first prize for best novel by the Zumpres publishing house, an award for best drama text at the “Vojdan Černodrinski” Festival in Prilep, “Novel of the Year award”, and "Balkanika". Venko Andonovski was an editor of Shine Prose

Посети:{moshits}

 



Видео содржини

Руски Светец Александар Свирски

Сеп 29, 2018
Рускиот светец Александар Свирски - мошти со бела боја и кожа стара повеќе од 500 години, како да е жив

Верата на нашите татковци - Евхаристија

Авг 04, 2018
Верата на нашите татковци Тема: Евхаристија - Света Причест 11.03.2018

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Октомври 30, 2018

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на мачениците, пример за чистота, огледало на велокодушните, восхит на премудрите, чуварко на верата христијанска, изобличителке на лагата идолска, поборничке на Божественото…
Октомври 28, 2018

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки познатиот шампион во спортско качување, Адам Ондра. 25-годишниот Адам, кој е родум од Брно, неколку години е дел од Чешката спортско-качувачка репрезентација и омилен…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 124
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН ЖИВОТОПИС, ТВОРЕШТВО И КАРАКТЕРИСТИКА

Окт 18, 2018 Житија 89
Над сè, свети Ефрем си останува прекрасен проповедник – амвонот е почеток и крај на…

Св. Климент Охридски: Слово за зачнувањето на св. Јован Претеча

Окт 14, 2018 Житија 123
Но ти (Крстителу Јоване), направи нè, преку твоите молитви, да принесуваме достојни…

Беседи

ереј Игор Острески: ДВАЕСЕТ И ЧЕТВРТА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

ереј Игор Острески: ДВАЕСЕТ И ЧЕТВРТА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

 Драги христијани, секој што умира, привремено заспива со своето тело, а останува засекогаш жив со својата душа, која не може да умре и која при Второто Христово доаѓање, повторно ќе...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

БEСEДА за жeлбата за Бoга - eдинствeна жeлба на правeдникoт

БEСEДА за жeлбата за Бoга - eдинствeна жeлба на правeдникoт

Тeбe? Пoтрeбна ли му e рeка на oнoј кoјштo e дoвeдeн на извoрoт да пиe? И дали сe заглeдува вo oвчарската трпeза oнoј кoј e сeднат на царската трпeза? Бoг...

Митрополит Тетовско-гостиварски г. Јосиф: Пет години со Вас  (04.11.2018)

Митрополит Тетовско-гостиварски г. Јосиф: Пет години со Вас (04.11.2018)

Денес потомци на таа Христова црква сме сите ние заедно тука – како заедница. Како членови на Телото Христово, треба да знаеме дека кога страда еден орган – страда целото...

ереј Игор Острески: Беседа во дваесет и првата недела по Педесетница

ереј Игор Острески: Беседа во дваесет и првата недела по Педесетница

Зрното на верата посеано во човечките души, раѓа живот. Оној кој искрено верува, го љуби својот небесен Отец и се потчинува на Неговата воља.  А Неговата воља е совршеноста на...

БEСEДА за пoкајаниeтo на царoт

БEСEДА за пoкајаниeтo на царoт

Пoкајаниeтo нe e самo за eдeн час или за eдeн дeн. Тoа трeба да бидe нашe внатрeшнo занимањe дo крајoт на живoтoт. Сeкoја нoќ гo навлажнувам лeглoтo мoe, гoвoри Давид....

Митрополит г. Наум: Суштинско недоразбирање

Митрополит г. Наум: Суштинско недоразбирање

Пројавите на неврозата ги објаснивме: губење контрола над мислите и чувствата, губење контрола над зборовите, и најтешкиот вид невроза – губење контрола и над своите дела. Не можат меѓу себе да...

БEСEДА за Бoга Свeтиoт Дух кoј излeгува oд Oтeцoт

БEСEДА за Бoга Свeтиoт Дух кoј излeгува oд Oтeцoт

За Свeтиoт Дух ни e oткриeнo дeка Oн излeгува oд Oтeцoт и сo Синoт сe испраќа. Никoј да нe бара пoвeќe за да нe паднe вo заблуда. Штoм излeгува oд...

БEСEДА за Христoвата тага

БEСEДА за Христoвата тага

Глeдатe ли кoлку e важна смртта Христoва? Ниe сo нeа смe искупeни, сo нeа смe спасeни. Никoј да нe застанува eдинствeнo на Христoвата наука, туку нeка сe прeнeсe и на...

« »

Најново од духовност

Православен календар

15/11/2018 - четврток

Светите маченици Акиндин, Пигасиј, Анемподист, Автониј, Елпидифор и другите со нив

Правила и одредби на Православната Црква за постот
Православен календар за овој месец - МПЦ

Тропар

Тропар на светите маченици Акиндин, Пигасиј, Афтониј, Елпидифор и Анемподист 2 ноември / 15 ноември 2018

Тропар на светите маченици Акиндин, Пигасиј, Афтониј, Елпидифор и Анемподист 2 ноември / 15 ноември 2018

Страдалници Господови, блажена  е земјата, која се напои од вашата крв, и свети се населбите кои ги примија телата ваши. На...

Тропар на светите  бессребреници  и чудотворци Кузман и Дамјан 1/14 ноември 2018

Тропар на светите бессребреници и чудотворци Кузман и Дамјан 1/14 ноември 2018

Свети бессребреници и  чудотворци, Козмо и Дамјане, посетете ги нашите немоќи, бесплатно примивте, бесплатно давајте ни.

Тропар на светите Христови апостоли Стахиј, Амплиј, Урван, Наркис, Апелиј, и Аристовул 31 октомври / 13 ноември 2018

Тропар на светите Христови апостоли Стахиј, Амплиј, Урван, Наркис, Апелиј, и Аристовул 31 октомври / 13 ноември 2018

О достославни ученици Христови,вие Бисерот го најдовте,радоста со родот човечки ја споделивте,со неа исполнети маките и прогоните за трици ги...

Добредојде Православие.мк

Духовни поуки: „Помоли се за мене“

Со Бога зборувај многу, а со луѓето малку; ако во Божјиот закон се подучуваш - ќе успееш и во едното и во другото. Повеќе...

Последни коментари

За Божествената правда

Кога некој би ми рекол: ’Отец, морате да ја напуштите својата ќелија зашто таа ми припаѓа мене. Слезете и одете под чемпресот во градината’, ако поседувам Божествена правда, јас тоа со радост ќе го прифатам. Ако постапам според човечката правда, би ја одбил неговата понуда и би почнал да се расправам со него, а може да завршиме и на суд Повеќе...

Архимандрит Георгиј Капсанис

Личноста на архимандритот Георгиј ќе остане во вечно паметење во срцата на оние што го запознале, но генерално и во целата Православна Црква, затоа што преголеми се неговите заслуги за чистотата на верата и за автентичното живеење според неа..Повеќе...

Митрополит Струмички Наум - Да пораснеме барем до Стариот Завет

И не само што немаат туку се и очигледна пречка за влез во Царството Небесно, и пречка да се сфати и пренесе неговата идеја и порака. Повеќе...

Епископ Тихон Шевкунов: „НЕСВЕТИ, А СВЕТИ“

Несвети, а свети. Луѓе, кои навидум живееле во нашето секојдневие, се соочувале со проблемите со кои ние се судираме, боледувале од болести од кои ние боледуваме, често осудувани од околината, а сепак, не биле секојдневни. Луѓе, кои не се на иконите, но го предавале животот од иконите во сите нивни дела, зборови, мисли. Луѓе, за кои тишината прозборила дека се свети.  Повеќе...

Протоереј Андреј Ткачев: Примете, јадете

 

Во Рајот Господ им рекол на луѓето да не јадат од дрвото на познанието. А злиот лукавец велел – јадете. Христос вели „јадете“, „пијте од Неа сите“, а злиот говори: „не јадете“, „недостојни сте“, „потребно е долго и тешко да се подготвувате“. Повеќе...

Арх. Калиник Мавролеон: Монологот БОЖЈИ

 

Те гледав кога се разбуди угрово. Чекав да ми кажеш два-три збора, да се заблагодариш за се што ти се случува, да побараш мое мислење за се што треба да правиш денес. Повеќе...

Поуки на грузискиот Старец Гаврил Ургебадзе за последните времиња

 

„Ѓаволот има 666 мрежи. Во времето на антихристот луѓето ќе очекуваат спасение од космосот. Тоа ќе биде и најголемата замка на ѓаволот: човештвот ќе бара помош од вонземјаните, не знаејќи дека тоа се, всушност. – демони.“ Повеќе...

Икона на Пресвета Богородица „Нажалена за бебињата убиени во утроба“

 

Божјата Мајка е добра застапничка во сé, особено голема е Нејзината помош за жените и децата. Во христијанството постојат голем број на икони на Богородица и тие толку се разликуваат една од друга што тешко е да се претстави дека на нив е изобразена едната и иста Божја Мајка.  Повеќе...

За Моето име

Взбранной Воеводе победительная