Полезно и потребно

 Православната икона преставува прозор кон вечноста. Таа е светло-живопис на Богочовекот Исус Христос и целокупното Божјо создание. Осветена од Божествената светлина, не поттикнува на очистување и просветлување. Нејзината светлост која е ослободена од природните закони, ги миросува и преобразува лицата и телата на насликаните битија во безвременски и рајски. Токму затоа иконата претставува една необична слика, која што изобразува пејсаж на нашиот свет, не пропадлив каков што е сега, туку просветлен и прочистен каков што го устроил Бог во вечноста.
 Таа светлина зрачи и од фреските кои се живописани на ѕидовите на храмовите, чии ликови го манифестираат своето живо присуство на Литургијата заедно во единство со верниот народ. Таа светлост ги надминува природните закони на оптиката изразувајќи ја Божествената слобода. Затоа на иконите и фреските Христос не се претставува како индивидуа, туку на нив се открива тајната Негова, како тајна на целата Христова Црква, каде се собрани светите, односно светлите.
 Секој свет кој се изобразува на иконата / фреската ги има истите особини на светлоста како и Христос, што значи дека се охристовува по Неговата благодат. Тоа осветлување по благодат светиот го изедначува со останатите светии во соборноста на Небесната Црква.
 Демоните кои се изобразени на иконите и фреските не се претставени како добри или лоши, или убави или грди, туку како битија кои ја порекнуваат и отфрлаат заедницата на несоздадената Светлина и затоа се претставени како мрачни и темни. Бог на сите свои созданија им ја испраќа својата несоздадена сила и енергија (благодат), која не допира до демоните кои себе си се затвориле и изолирале од целокупната Божја љубов. Поради тоа иконата / фреската не поттикнува на љубов кон Бога, не само низ призмата на нашето индивидуално очистување од нашите страсти, но и преку очистувањето и измирувањето на нашите меѓусебни односи со Бога.
 Конечната цел на иконата и фреската е да ни помогне да го видиме Самиот Господ Исус Христос и светиите преку нашите духовни сетила, како потполно нови битија какви што никој предходно не ги видел и да ја зацврстиме нашата вера во вистинската светлина на Православната Црква, во сите денови на нашиот овоземен живот.

                                                                                                                          м-р И. О.

Посети: {moshits}

Во оваа Света тајна, христијаните ги исповедуваат своите гревови направени по нивното крштение пред свештеникот и преку него невидливо добиваат опростување на гревовите од Господа Исуса Христа. Секој христијанин е должен да ги исповеда своите гревови во дух на искрено покајание и цврсто ветување на Бога, дека ќе се труди со сета своја сила да ги избегнува гревовите и нема да ги повторува истите. По исповедта свештеникот дава благослов за опростување на гревовите, нагласувајќи дека тоа го прави во името на нашиот Спасител Господ Исус Христос.
Оваа Света тајна ја установил Господ Исус Христос по своето воскрсение, во своето прво јавување на апостолите, давајќи им власт да можат да ги опростуваат гревовите:"Примете Дух Свети! На кои ќе им ги простите гревовите, ќе им се простат, а на кои ќе им ги задржите, ќе им се задржат'(Јован 20, 22-23)
Видливата страна на оваа Света тајна се состои во усмено исповедање на гревовите, благословот од свештеникот и одредените молитви. Невидливата страна се изразува во невидливо опростување на гревовите под дејство на благодатта Божја. За оваа Света тајна верниците се подготвуваат преку пост, молитва и правење добри дела. Потоа, испитување и сознавање на своите гревови, зашто без сознание на гревовите не е можно да има вистински покајание, потполно исповедување на грвовите пред свештеникот, крстот и иконата, со ветување дека ќе продолжи да живее според Божјите закони, бегајќи од гревот, а сé со цел да добие спасение на душШата.

Изборот: од свештенството на  храмот Св.Спас, Драчево( Скопје)

Посети:{moshits}