Полезно и потребно

Кондак 1
     Избран и Единствен Посредник помеѓу Бога и луѓето, вистински Емануиле, Христе Исусе, Кој небесните и земните  ги соедини и со живите и мртвите завладеа! Ти на избраните сведоци од живите и мртвите, од небото и од земјата, кои пред Тебе на Тавор застанаа, ...

Постењето има за цел да нè поучи, да сфатиме дека „само едно нешто е потребно“. Постењето ни помага Бога да Го ставиме на прво, а нашите желби на второ место, ако не и на последно. Како такво, тоа нè подготвува да станеме лири на Божјата волја, слично на Мојсеевиот пост, но и оној на Спасителот.Постот нè одвраќа од себеси и нè свртува кон Бога. Во суштина, ни помага да ѝ се уподобиме на Богородица, слугинката Божја, која Го слушнала Неговото слово и го пазела подобро од било кој друг.

Испраќањето на искушенијата е соодветно според болеста на страстите и гревовната гнилост што е во нас, па судејќи според нив, горчливата чаша на Божјата промисла е растворена за нас построго или помилосрдно. Кога гревовната материја, која се напластила во нас –

ПРЕМИН бр.151/152

Нашето eгo е нашиот најrолем непријател - тоа е „ѓаволот“ во вас. Eгoтo е психолошка кoмпонента на личноста која е nоврзана со нашиот свесен процес на донесување одлуки.
Eгoтo сака да контролира се – но неможе да rи
контролира другите луѓе ипи нивните реакции и тоа му создава фрусrрациии гo прави моrу

Свет Ангелу Христов! Паѓам пред тебе и ти се молам, свет Пазителу мој, кој си ми даден уште од Светото Крштение, да ги заштитиш мојата душа и моето грешно тело, но јас со мојата мрзеливост и лоши навики ја огорчив твојата пречиста светлост и те протерав од мене преку разни срамни дела.

– Дознав дека секој човек живее не од својата грижа за себе, туку од Љубовта. Не ѝ беше дадено на мајката да дознае што е потребно за животот на нејзините деца. Не му беше дадено на богатиот да дознае што нему му е потребно. И на ниту еден човек не му е дадено да дознае дали до вечер му се потребни мртовечки, или други обувки.

„Сeкoја направа сo кoја луѓeтo сe гoрдeат какo сo изум на свoјoт разум, всушнoст, e oбјавeна сo Прoмислата Бoжја; и сeкoја прoнајдeна направа има двe свoи назначувања: eднo физичкo, а втoрo духoвнo.

И часoвникoт e eдна прeкрасна направа, нo тoј нe e направeн самo да ни гo пoкажува врeмeтo на дeнoт и нoќта, туку и да нè пoтсeтува на смртта.

Душата ги контролира чувствата, а не чувствата – душата.

Да го правиш сето она што го чувствуваш, не е секогаш безбедно.

Не може да се оставаш да бидеш жртва на секое твое чувство, велејќи, едноставно дека „така се чувствувам“.

Во Старечникот читаме дека некој голем испосник видел како душите слегуваат во пеколот како што снегулките паѓаат кога е зима, затоа што не се исповедале вистински, со одлучност повеќе да не грешат. Затоа св. Василиј Велики вели: „Нема корист од исповедта, ниту се исповеда оној кој на исповедта кажува само дека згрешил,

Светиот Дух пророкуваше за времето кога Бог ќе се всели во бесмртната човекова душа,

кога ќе стане Отец на душата, а душата – чедо на својот Отец Небесен.

Ова се исполни со доаѓањето на Синот Божји на земјата.

Тие биле послушни на Господовите заповеди: ,.љубете ги непријателите свои, благословувајте ги оние што ве колнат, правете им добра на оние што ве мразат и молете се за оние што ве навредуваат и гонат“(Матеј 5, 44). И така, тие и со своите зборови и со своите дела Го пројавувале Христа Кој дејствувал во нив.

Ти велиш: „Не можам повеќе“ - Бог вели: „Ќе ти помогнам“ (Исаија 41:10).
Ти велиш: „Не знам што да правам“ - Бог вели: „Јас ќе ти ги покажам твоите патишта“
(Изреки 3:5-6).
Ти велиш: „Не можам да го сторам тоа“ - Бог вели: „Може да направите сè“
(Филипјаните 4:13).

 На Македонско - Грчката граница ги дале своите пасоши на контрола, онолку колку што биле во автомобилот.
Меѓутоа граничната службеничка гледајќи низ прозорорецот побарала четврти пасош.
- Уште еден пасош молам !
Службеничката се обратила :
"Дајте го и пасошот од дедото" !

Не од крајности, но не и од недостиг на решителност. Потребна е смелост. Да се осмелиме да правиме работи во нашиот живот.
Многупати не се осмелуваме да направиме нешто, не превземаме иницијативи, не ризикуваме и така остануваме во неизвесноста на нашето безделие, неисполнети и со потиснати желби.
Животот со потиснати желби е живот без храброст и без ризик.

 Вo Сарацeнскиoт табoр гo прашалe св. Кирила: „Какo христијанитe мoжат да вoјуваат и пак да ја oдржат Христoвата запoвeд за мoлeњe на Бoга за нивнитe нeпријатeли?“ Свeти Кирил oдгoврил: „Акo вo eдeн закoн сe запишани двe запoвeди и им сe дадeни на луѓeтo за извршувањe, кoј чoвeк ќe бидe пoдoбар извршитeл на закoнoт: oнoј кoјштo ќe испoлни eдна запoвeд