ТРОПАРИ НА СВЕТИТЕЛИТЕ И ПРАЗНИЦИТЕ  

Тропар на светата Христова
великомаченица Марина
 30 јули/17 јули /

Како Елена света која по Крстот трагаше –
Крст од Небесата за тебе испратен беше,
како Јона кој во китова утроба патуваше –
така и ти низ минливоста помина, а од неа излезе очистена – посветла.
Потоната во вода од овој живот, со венец осенета излезе во вис висини, подигната крштевајки се во Христа, о, Великомаченичке,
наместо телесна смрдеа, темјан Небесен за нас постана.
Моли се светителке, моли се Христољубива девице, моли се о украсу на Крстот сесилен, да се сочуваме во овој живот лажовен и по твоите молитви, Господ да не прими, во вечни векови.

Извор МПЦ – ОА
Манастир свети Јован Претеча Слепче

 Тропар на преподобниот отец
Леонид Устнедумски
30 јули/17 јули /

Пресветата Патеводителка го понесе
животот твој по патот на спасението, правејќи
од тебе Христов воин кој за нас колена ќе преклонува
пред Господа, о, Леониде оче наш преподобен,
а ти со Иконата нејзина Одигитрија на градите,
и Христа во срцето, устрои со Божја помош
храм за молитва и спасение, на кого и денес се
виори знамето на победата Господова.

 

Извор МПЦ – ОА
Манастир свети Јован Претеча Слепче

 Тропар на преподобниот игумен
Иринарх Соловецки
30 јули/17 јули /
8 глас
Со будноста на умот, својот живот управувајќи го,
барајќи ја само Божјата промисла,
оттука и водач на монашко стадо се јави,
и примајќи благодат да ги исцелуваш душите
и телата на оние кои со вера и љубов
припаѓаат кон твојот чесен гроб,
Иринархе, оче наш моли Го Христа Бога
да се спасат нашите души.

 
Извор МПЦ – ОА

Извор МПЦ – ОА
Манастир св. Јован Претеча Слепче

Од Верскиот календар на МПЦ (30.07.2025)

ТРОПАР

Тропар (грч. τροπάριον, цсл. тропа́рь) е кратка црковна молитвена песна, настаната во доцниот стадиум на химнографијата. Тропарот ја содржи суштината на празникот за кој е напишан и во кој се прославува светителот; во Канонот, тропарот следи после ирмосот. Често се однесува и на апокалиптик (грч. απολυτίκιον), или отпустителна химна преку која се опишува главната тема на богослужењето на денот, а со која се завршува Вечерната богослужба.

Богородичен (теотокион) е посебен вид на тропар, кој е посветен на Пресвета Богородица. Помали варијации во Богородичниот водат кон Крстобогородичен (ставротеотокион), посебен вид на тропар посветен на страдањето на Пресвета при распнувањето на Христос на Крстот, и како таков најчесто се користи во среда и петок, денови кога Црквата се сеќава на чесниот Крст Господов.

Понекогаш тропарот се користи како рефрен помеѓу читање на стихирите.од Псалмите, иако примарната функција во тој случај ја имаат стихирите.

Тропарник се нарекува една засебна целина во книга со тропари и кондаци, за секој ден на Црковната литургиска година.

ПреминПортал

2025 лето Господово

 Од Верскиот календар:

Светата маченичка Марина

Родум од Антиохија Писидиска, од родители незнабожци. Дури во својата дванаесетта година слушна за Господ Исус Христос, дека се воплоти од Пречистата Дева, дека изврши многу чуда, прими крсна смрт и славно воскресна. Нејзиното младо срце се распали со љубов кон Господ и таа се заветуваше дека никогаш нема да се мажи и со сета душа сакаше да пострада за Христа, да се крсти со крв на мачеништво. Татко ѝ ја замрази заради нејзината вера и не ја сметаше за ќерка.

 Кога царскиот намесник Олимвриј дозна дека е христијанка, побара од неа најпрво да му биде жена. А кога го одби, и  нареди да им се поклони на идолите, на што Света Марина одговори: „Нема да им се поклонам ниту ќе им принесам жртва на безживотните и мртви идоли, кои ниту самите знаат за себе ниту пак знаат дали ние ги чествуваме или ги бесчестиме: не им ја давам онаа чест што Му припаѓа само на мојот Создателот“. Тогаш Олимвриј ја подложи на маки, па целата изнаранета ја фрли во затвор.

Во затворот Марина Го молеше Бога и по молитвата и се јави најпрво ѓаволот како страшна змија што и  се намотка околу главата. Но штом светителката се прекрсти, змијата се распукна и исчезна. Тогаш ја заблесна небесна светлина и ѕидовите на затворот заедно со покривот исчезнаа и се јави крст, висок и блескав, а на неговиот врв бела гулабица, од која се слушна глас: „Радувај се, Марино, словесна гулабице Христова, ќерко на севишниот Сион, зашто дојде денот на твојата радост.“ Тогаш, со силата Божја, беше исцелена од сите рани и болки. Другиот ден безумниот судија ја мачеше во оган и во вода, но Марина сѐ претрпе како во туѓо тело. Најпосле ја осуди на смрт со меч. Пред смртта и  се јави Господ Исус со ангели. Беше заклана во времето на царот Диоклецијан, но со душата и силата остана да живее на небото и на земјата.

 Една рака од Света Марина се наоѓа во манастирот Ватопед на Света Гора. Во Албанија пак, на планината Ланга над Охридското Езеро, се наоѓа манастир на Света Марина со дел од нејзините чудотворни мошти. Во овој манастир се случуваа и се случуваат многубројни чуда и за нив сведочат не само христијаните туку и муслиманите. Кон оваа светителка Турците имаат толкава почит, што никогаш не посакале да посегнат по светоста и имотот на манастирот. Едно време тутор на овој манастир беше Турчин.

Преподобен Леонид Устнедумски

Овој руски Светител од младоста се подвизуваше во неколку манастири: во Соловецкиот, Мирожскиот и др. Најпосле основа свој манастир на реката Луга во Вологодската губернија. Се подвизуваше тврдокорно додека душата не му се исполни со благодатната светлина и сила на Светиот Дух. Како голем светилник привлече многумина кон подвижничкиот живот. Наречен е Устнедумски бидејќи еднаш кога го касна отровна змија тој за тоа не сакаше ни да мисли ни да зборува, па остана жив. Откако Му угоди на Бога, се престави мирно на 17 јули 1653 година. Неговите мошти почиваат во неговиот манастир.