Кога Турците влегле во градот (Константинопол), тие почнале да ги уништуваат црквите и манастирите.
Многу луѓе, претежно жени и деца, се засолниле во Света Софија за да избегаат од смртта. Сепак, нивното присуство таму не ги спасило, бидејќи фанатичните муслимани, дервиши, влегле во црквата и почнале неселективно да го колат секој што ќе го нашле пред себе.
Купот трупови достигнал десет метри.
А кога султанот Мехмед се обидел да влезе во храмот, неговиот коњ се сопнал преку труповите. Копитото на коњот оставило трага на врвот од столбот, која е зачувана до ден-денес.
Турците ги уништиле повеќето икони и фрески на Света Софија. Меѓутоа, кога неверните освојувачи стигнале до женскиот балкон и еден цаусис (турски офицер) се обидел да го уништи муралот на Дева Марија која го држи бебето Исус во раце со секира, се случило чудо!
Во моментот кога Турчинот се обидел да го зададе првиот удар на муралот, бил удрен од гром и паднал мртов. Друг Турчин го зазел неговото место, но во исто време и тој ја доживеал истата судбина. Другите варвари се исплашиле од невиденото чудо што им се случи и, исполнети со ужас и стравопочит, го напуштиле својот несвет потфат.
Овој посебен мурал е зачуван до денес на десниот балкон на црквата Света Софија.
Свето предање
(прев.адм. Православие.Мк †
