Десет поуки од атонските старешини за причините и значењето на болестите

1. Болеста е голем благослов за човекот. Кога човекот ќе го разбере ова, тој ќе го прифати со радост и радосно ќе пее: „Ќе го благословувам Господа во секое време“.
— Свети Пајсиј Светогорец

2. Болеста секогаш му носи голема корист на човекот. Болестите им помагаат на луѓето кои немаат добродетели да ја добијат Божјата милост. Здравјето е добра работа, но здравјето не може да му ја даде користа што болеста му ја носи на човекот. Болеста му носи духовна добивка на човекот. Болеста е најголемиот благослов. Таа го мие човекот од гревовите, а понекогаш му обезбедува и небесна награда. Ако душата на човекот се споредува со злато, тогаш болеста е како оган, кој го прочистува ова злато.

Впрочем, Христос му рекол на апостол Павле: „Мојата сила наполно се покажува во слабоста“ (2 Кор. 12:9). Колку повеќе страдање му предизвикува болеста на човекот, толку повеќе се прочистува и осветува, човек мора само да го издржи ова искушение без мрморење и со радост.
— Свети Пајсиј Светогорец

3. Скакулци, војни, суши, болести – ова се неволја. И не е дека Бог сака да го воспитува човекот на овој начин, не, овие несреќи се резултат на оддалечувањето на човекот од Бога. Сето ова се случува затоа што човекот се одвојува од Бога. И доаѓа Божјиот гнев – за човекот да се сети на Бога и да побара Негова помош. Не е дека Бог го организира сето ова и дава наредби оваа или онаа несреќа да го снајде човекот.

Не, туку Бог, гледајќи до кој степен ќе достигне злобата на луѓето и знаејќи дека тие нема да се променат, дозволува несреќата да се случи – за да ги научи на разум. Ова не значи дека Бог Самиот го организира сето ова.
— Свети Пајсиј Светогорец

4. Малку трпение е сè што се бара од нас. Бог дава болест за човекот да добие мала награда, а со помош на болеста ги искоренува неговите недостатоци. Впрочем, телесната болест ги лекува духовните болести. Телесната болест го смирува човекот и со тоа ги ослабува болестите на неговата душа. Бог сè свртува во корист на човекот, сè што Тој дозволува носи корист за нашата душа. Тој гледа што ни треба и соодветно ни испраќа болест или за да добиеме награда за тоа, или за да платиме за некои гревови.
— Свети Пајсиј Светогорец

5. Милостивиот Господ ги сака Своите слуги и им дава таги на земјата, за во тагите душата да научи смирение и преданост на волјата Божја и душата да најде мир во болката, за што Господ рече: „Учете од Мене, зашто сум кроток и смирен по срце, и ќе најдете одмор за вашите души“.
— Свети Силуан Атонски

6. Сите видови таги, неуспеси, болести – сите видови страдања, храбро издржани со благодарност кон Бога – ја прават почвата на нашите срца плодна, способна да расте љубовта.
— Свети Софрониј Сахаров

7. Секоја убавина е поврзана со болка, но болката води и до радост. Розата раѓа трње, а од трн расте роза. Виножитото обично се појавува по грмотевици. Бурата мора да помине за да можат ѕвездите да се видат на небото. Расудувањето, просветлено од христијанската вера и љубовта кон мудроста, раѓа способност да се гледа во длабочините на нештата со увид. Во болката се гледа радост и надеж, бидејќи Христос исто така триумфираше преку болката на Страдањето и Крстот.
— Старец Ефрем Филотејски и Аризонски

8. Дали знаете што да правите кога сте болни? Мора да го замолите Бога да ви ги прости гревовите. А Бог, бидејќи вие, исполнети со страдање, ќе се свртите кон Него со смирение, ќе ви ги прости гревовите и ќе го излекува вашето тело. Но, бидете внимателни: никогаш не се молете со скриена намера, не велите: „Боже мој, прости ми ги гревовите“, додека вашиот ум е целосно зафатен со вашата физичка болест. Таквата молитва нема да има никаков резултат.

Кога ќе станете да се молите, заборавете на вашата физичка немоќ, прифатете ја како покајание наметнато за простување на вашите гревови. И не грижете се што ќе се случи следно. Оставете го тоа на Бога, Тој знае што прави.
— Свети Порфириј Кавсокаливит

9. Телесните слабости служат за многу и разни цели на неискажливата љубов Божја. Тука е соодветно да се потсетиме на примитивното популарно мислење дека болеста е Божја казна за гревовите, а здравјето е награда за добродетели. Но, во реалноста може да биде сосема спротивното. Така, многу светители се оптоварени со многу телесни заболувања, а многу луѓе кои живеат во грев и далеку од покајание никогаш не се разболуваат.

Секако, никој не негира дека душата скршена од грешни страсти е плодна почва за развој на многу телесни заболувања и обратно; душата во мир, исполнета со божествена нежност, создава потребни предуслови и за сопственото исцелување и за телесно здравје. Сепак, здравјето на секој човек, кое, како морски бран, понекогаш доаѓа, а понекогаш си оди, служи на педагошките цели на Бога, скриено од нас, но откриено на Неговите светители.
— Свети Порфириј Кавсокаливит

10. Молете се вака: „Боже мој, Те молам да ме исцелиш, за да Те благословам и да Те прославам. Но, ако знаеш дека нешто друго е корисно за моето спасение, нека биде Твојата волја.“ Седобриот, моето добро чедо, не прави ништо што не би ѝ користело на нашата душа. И болеста и искушението – сè што ни дозволува – Тој дозволува за наша корист. За што не знаеме и често мрмориме, се огорчуваме и правиме многу зло. Но, Тој, во Својата голема љубов, се стреми само за доброто на нашата душа.

Зошто знае дека сме привремени тука и сè брзо завршува и поминува. И кога ќе заврши ова наше прогонство и ќе се отворат вистинските очи на душата, тогаш благодарно ќе благодариме за сè.
— Свети Јосиф Исихаст

https://poukinasvetitestarci.blogspot.com/2025/08/blog-post_30.html

 2025