II.1.Светите Отци и Учители на Црквата за астрологијата
II.2. Магите – мудреците и Христовото рождество
Светите Отци на Црквата, во текот на целата нејзина историја, исто така посветиле големо внимание на борбата против гатањето и астрологијата. Самата нивна борба против астрологијата зборува за тоа дека тие биле запознати со ова учење и сведочеле дека астрологијата е една од многубројните непријатели на Црквата. Да се сомневаме во нивната светост значи да се сомневаме и во Црквата, која по зборовите на Апостол Павле е столб и тврдина на вистината (1 Тим 3,16). Астрологијата сака да го дискредитира православното учење, и да го отфрли, и така, дискредитирана религија да не може да биде предмет на почитување и на вера.
Тертулијан во своето дело “За идолите”пишува: “Меѓу различните човечки занимања и не треба да се заобиколат некои вештини или професии, блиски на идолопоклонството. За ѕвездословите (астролозите) не треба дури ни да се зборува, но откако еден од нив науми да се оправда себе си за тоа што и понатаму продолжува да се занимава со оваа професија, имам да кажам неколку зборови по тој повод. Јас нема да кажам, дека сместувањето на имињата на лажните богови на небо, и припишувањето ним некоја наводна семоќ, и одвраќањето на луѓето од принесување на молитви кон Бога со тоа што се наведуваат да веруваат дека нивната судбина е непроменливо определена од ѕвездите, дека сето ова е рамно и еднакво на поклонувањето на лажните богови. Но, јас тврдам дека ѕвездословецот во таков случај се уподобува на паднатите ангели, отпаднати од Бога заради опрелестување на човечкиот род… Ако магијата е казнива, а астрологијата е еден нејзин подвиг, тогаш заедно со својот вид, на осуда подлежат и подвидовите на таа дејност. Така, од времето на објавувањето на Евангелието, софистите од секој вид, ѕвездословците, волшебниците, маѓесниците и бајачите треба да бидат неизоставно казнети”. Светото писмо не предупредува: Каква полза има човекот, ако и целиот свет го добие, а својата душа ја повреди? Или, каков откуп ќе даде човекот за својата душа? (Мт.16,26-27).
Еден од столбовите на Црквата, светителот Василиј Велики, решително настапувал против астрологијата: А во минутата на раѓање, како што велат тие, многу голема сила има да се биде под благотворна или под злотворна ѕвезда. Но во овие зборови има многу неразумност, а најмногу нечестие. Зошто, злотворните ѕвезди причината за својата злотворност ја пренесуваат на својот Творец. Ако злото им е природата, тогаш Творецот-е творец на злото. А, ако тие дејствуваат зло според своја волја, тогаш како прво, тие се живи суштества надарени со слободна волја и намера. Ова да се тврди за недушевни нешта е врв на безумието. Затоа, колку несообразно со разумот е; злото и доброто да се доделуваат некому не според достоинството, туку ѕвездата да биде благотворна, затоа што се наоѓа во некоја положба, и таа да биде злотворна, затоа што слично се наоѓа по некоја друга ѕвезда и повторно да ја остави својата лошотија, ако се отклони од извесна фигура.
Тацијан во “Беседата против Елините”, пишува: “Демоните ги направија луѓето жртви на своето отпадништво. Тие, покажувајќи им го на луѓето распоредот на ѕвездите, како и оние кои фрлаат коцка, ја воведоа судбината која е туѓа на правдата, бидејќи ако некој е обвинител или обвинет, тоа наводно настанало според предодредувањето на судбината…. демоните ја измислиа судбината. Како основа за тоа им послужило сместувањето на животните на небото. Бидејќи, тие ги удостоија со небеска чест ѕверовите со кои живееја, откако беа симнати од небото, влекачи, водоземци, четвороношци кои живеат во шумите, се мисли дека и тие пребиваат на небесата. Според, распоредот на Зодијакот кое е дело на боговите ако светлината на еден од нив е посилна, тогаш тој ја одзема славата на другите, а кој сега е победен, тој може некогаш повторно да биде победник. Тие со задоволство се забавуваат со овие планети, како играчи со “коцка”. Но, ние сме над судбината и наместо заблудените демони знаеме за еден непроменлив Господ, не се потчинуваме на судбината и ги отфрламе нејзините законотворци”
Изработил:
Жарко Брњарчевски
Скопје, март 2012
