Денес, на денот кога православната Црква го слави споменот на влегувањето на нашиот Господ и Спасител Исус Христос во Ерусалим - Цветници, во МПЦ" Св. Недела" во Ејџекс, Неговото Високопреосвештенство Митрополит Американско-Канадски г. Методиј отслужи Света Архиерејска Литургија восослужение на парохискиот свештеник протоереј Благе Димитриевски и свештениците, протоереј-ставрофор Јован Босеовски, протоереј Митко Поповски и ѓакон Стеван Барјактаров.
На Светата Литургија многубројниот народ се причести со телото и крвта Христови.
Радувај се и весели се граду Сионе, ликувај и радувај се Цркво божја: ете, Царот твој доаѓа во правда, седнат на осле, од младенците воспеван: Осана на висините, благословен си, Кој имаш безмерна милост, смилувај се на нас!
Јован (12.1-18)
Евангелското собитие на влегувањето на нашиот Господ и Спасител во Ерусалим е уште едно чудо коешто беше пророкувано уште многу генерации човечки пред доаѓањето и воплотувањето на Спасителот. Пророците зборуваа дека навистина оној кој што е Цар Израилев ќе дојде, и кроток седнат на осле ќе влезе во Ерусалим, како што ја нарече тука ќерката Сионова. Градот Ерусалим којшто ќе биде сведок и на Неговата искупителна жртва, на Неговото распнување, на Неговата смрт и на Неговото воскресение. Сето тоа се случи веднаш по Лазаревото воскресение во Витанија. Токму затоа и народот восхитен од тоа големо чудо дојде да види кој е тој којшто успеа и човек мртов да оживее. И мнозина почнаа да веруваат во Христа. Тоа ги збуни евреите и токму затоа се обидуваа да најдат добар начин не само Христа да го убијат туку и оној врз кого што беше извршено чудото, самиот Лазар, којшто беше мртов и воскресна.
Сите овие нешта, за кратко, ги разбрануваа духовите во Ерусалим. И луѓето излегуваа и го поздравуваа. Секој на различен начин, секој од различен мотив. Некои беа восхитени, некои беа само зачудени, некои искрено веруваа. Оние коишто искрено веруваа, само седум дена подоцна плачеа за Христа. Оние коишто беа зачудени, тие викаа: распни го, распни го. Оние пак, што се восхитија на чудото, тие останаа збунети и незнаеа што да кажат заради големото чудо на Христовото воскресение. Сите овие нешта се случуваа тие денови во Ерусалим. Во тоа време, кога Господ којшто ја започна својата мисија со своето раѓање, ја запечати со својата крсна смрт, со своето воскресение и вознесение. А народот пак, сепак го повикуваше и сведочеше зошто како што и на друго место се вели во Евангелието, ако луѓето замолкнат, тие најмалите, дури и ангелите, дури и безсловесните суштества ќе ја проповедаат славата Божја. Осана на висините, благословен е Оној што доаѓа во името Господово, Царот Израилев!
На тој начин, народот го дочека Христос, својот Цар, којшто не беше земен Цар, тука Цар на Вечното и небесно царство затоа што преку него милоста и спасението дојде во овој свет. Амин.
Посети:{moshits}
