На 17 јуни 2007 година, на третата недела по Педесетница, на денот кога Православната Црква го празнува Св. Митрофан Цариградски, Св. Марта и Марија, Митрополит Американско-канадски г. Методиј отслужи Архиерејска Божествената Литургија, во црквата "Св. Параскева Петка" во Чикаго, Илиноис.

Беседа:

"Возљубени браќа и сестри, навистина како што сведочи нашиот Спасител, нема поскапоцено од човекот, зошто и Бог, љубејќи го толку многу, го предаде својот Единороден Син за негово спасение. Ако е тогаш тоа така, ако навистина голема е цената со којашто е искупено нашето спасение, тогаш треба во се и постојано да му бидеме послушни на Бога. Зошто сето тоа што Бог ни го кажува и го гледаме пред нас, и цвеќињата и птиците и сета природа којашто не опкружува, сетоа тоа живее според промислата Божја и секоја душа и се приклонува на вољата Божја. Тогаш и ние, уште повеќе, бозљубени, со сето свое срце, со сета своја воља треба да и се приклониме на вољата Божја зошто нема поблажено од тоа човек да се предава на промислата на живиот Бог. Тогаш нашата грижа ќе биде грижата за нашето спасение, грижата за тоа дали во се и на секој начин му угодуваме на Бога. Дали во се и на секој начин го исполнуваме словото и законот Божји зошто за сето друго Бог се грижи. Наше е пак, постојано да проникнуваме во Неговите науки, во Неговите слова и поуки, читајќи го Светото писмо, проникнувајќи во Светото Евангелие се до оној момент кога нашето срце навистина ќе се зарадува заради таа радостна вест - веста за нашето спасение. Таа започнува со Христовото воплотување, таа продолжува во царството небесно во сите векови. Таа радост е радостта дека Бог навистина се погрижи за човекот, а нашата грижа за себе и за нашите блиски треба да се состои токму во тоа, во се да се сообразиме со таа грижа. Да се грижиме за тоа што чувствува нашиот брат, кои се неговите таги, кои се неговите потреби, која е неговата радост, зошто на тој начин постапуваа и светите Апостоли. Кога Бог им зборуваше на луѓето тогаш Апостолите дојдоа при Него и му рекоа: Спасителе, овие луѓе се цел ден тука, гладни се, отпушти ги да си земат нешто за јадење, а Тој тогаш им рече, дајте им вие да јадат. И навистина, во овие едноставни зборови, Бог ја искажа сета премудрост на нашата грижа за ближниот. Не очекувајте некој друг да го стори тоа. Вие погрижете се едни за други, а Бог пак, по тој образ ќе се грижи за сите нас. Грижата не се состои само во нашето сочувство, се состои во нашето постојано делување, работење и живеење во служба на нашите ближни. Зошто ако им служиме на ближните, му служиме и на Бога. Ако си служиме себе си, му служиме на Мамона. Токму и заради тоа Бог ја направи таа разлика велејќи дека не може човек да му служи и на Бога и на Мамона. Не можеме да ја исполнуваме нашата воља и Божјата воља истовремено. Не можеме да си служиме себе си и на Бога и на нашите ближни истовремено. Туку ќе го стекнуваме спасението кога служејќи им на ближните и служејќи му на Бога служиме на сопоственото спасение. На тој начин се исполнува вољата Божја зошто и Бог не се поштеди себе си. Не го поштеди и својот возљубен Син туку во се и секогаш ни се предава нам. Синот преку евхаристиската жртва давајќи ни се себе за вистинска храна и вистински напиток, за вистински лек. Светиот дух преку светите нетлени енергии. Бог Отец преку постојаното создавање и промисла за овој свет. За неговото постоење. За неговото спасение. На тој начин Бог му служи на човекот, на тој начин и човекот треба да му служи на Бога, во се и секогаш предавајќи му се Нему, на Неговата света воља, на Неговата света промисла. Амин. "

По Божествената Литургија, Неговото Високопреосвештенство ја освети иконата на Св. Никола, Мирликискиот Чудотворец, зографисана од Славица Лазаревска.