Скопје, 24 декември 2011 год.- храм на св. Петка, н. Црниче
Во дваесет и шестата недела по Педесeтница, кога во Светата Црква го празнува споменот на преподобен Данило Столпник, и преподобен Никон Сувиот, во храмот посветен на св.Петка во населбата Црниче, во Скопје, отец Владимир Белчовски отслужи Божествена Литургија . На Литургијата верниот народ се причести со Светите Христови Тајни.
Старец Софрониј
Тешкотијата да соработуваме со ближниот секогаш произлегува од недостигот на молитва и на љубов! Како што вели Свети Силуан, може да се случи и покрај огнените молитви, напредокот да биде тежок. Покрај тоа, откако успееме во повикот на Името Исусово да заживееме цврсто со некоја личност, стануваме способни да живееме со милиони други личност што и се слични.
Во денешната беседа, отец Владимир нагласи два значајни стиха од евангелското четиво: првиот стих се однесува на Евангелието по Лука 12, 34:”Каде е сокровиштето ваше,таму ќе биде и срцето ваше”, (го има и по Матеј 6,21:” Каде што е е богатството ваше, таму ќе биде и срцето ваше”). Во кој стих Господ ни говори за врзувањето на срцето на човекот. Каде ќе пребива концентрацијата на човекот, дали во овоземните богатства и борба за истите (што би значело “градење куќа на песок), или концентрација на срцето во Христос, кое богатство всушност е пребивање во вечноста.
Вториот стих :”Нека ви биде крстот стегнат и светилата запалени! Блазе на оние слуги кои господарот будни ќе ги затече , кога ќе си дојде! Вистина ви велам, тој ќе се опаше и ќе им рече да седнат, па ќе пристапи и ќе им служи.”Лука гл.12, стих 35, 37.
Христос во смоето смирение и во својата љубов се изедначува со човекот. Самото негово овоплотување е сведоштво за истото. Нас не изедначува по благодат со Него. Значи покажува како треба и ние еден кон друг да се однесуваме.Секој на секого да биде слуга. Тое исто се однесува и со барањето на последното место.
Во парастосот што следеше по Литургијата, отец Владимир напомна и за спомнувањето на упокоените. Милостињата која ќе биде дадена за покој на нивната душа, е безценета за упокоените. Под милостиња се подразбира и молитвата во своите домашни цркви. Спомна и за примерот со св.Макариј Египетски кои имал видение како и со едно спомнување во своите молитви за упокоените, им се олеснува маката и накратко барем чувствуваат огромна леснотија и можат за миг да си ги видат лицата меѓу себе, кои инаку заради нивната завртеност грб со грб, тоа не им било можно. И за нивната мака заради таа неможост да комуницираат вистински помеѓу себе, тој вистински пекол, барем за момент а и за повеќе, им бил скратен само со една малечка молитва од Светителот. Радоста на упокоените во тие мигови била огромна. Затоа совет е секогаш да се молиме од срце за упокоените, зашто навистина светлината која ја добиваат од молитвата е неизмерна радост за нив. А што се однесува за нас, кои сме и по тело живи и не сме просторно дистанцирани, а всушност сепак не можеме да комуницираме меѓу себе, заради нашата срдечна неповрзаност... и само навидум сме поврзани, ние можеме да комуницираме меѓу себе, доколку срце со срце комуницира...
За Преминпортал: С.С.
Лето Господово 2011
