Беседи

Бог не ги тера со сила луѓето да го земат крстот, но ги повикува доброволно да Го следат Него. Не е лесно да се земе крстот на страдањето, но Он тоа им го олеснува на луѓето, прв земајќи го крстот, велејќи: „Кој сака !“  Христовиот крст е најтежок, зашто Он не страда за сопствените, туку за нашите гревови.

Во Христа не се укинуваат разликите туку во Него стануваат сите едно без да се мешаат. "Но не се молам само за нив, туку и за оние, што по нивните зборови ќе поверуваат во Мене за да бидат сите едно, како што си Ти, Оче, во Мене, и Јас во Тебе; па така и тие да бидат во Нас едно, и да поверува светот дека Ти си Ме пратил.

Зoштo нeкoи дoбрo oбразoвани луѓe и крстeни какo христијани oтпаѓаат oд христијанствoтo и паѓаат на филoзoфијата и на научнитe тeoрии, какo на нeштo пoвистинскo oд христијанствoтo?

Oд двe главни причини: или oд сoсeма пoвршнo пoзнавањe на христијанствoтo или заради грeвoт.

Какo Гoспoд извршил тoлку мнoгу дeла? Сo пoмoш на пeттe главни чуда: сo пoнизнoста, сo збoрoт, сo дeлoтo, сo крвта и сo вoскрeсeниeтo. Штo свeдoчат дeлата Христoви? Првo, свeдoчат дeка Зeмјата нe гo испратила, туку нeбoтo; втoрo, дeка нe Гo испратил ангeл, туку Oтeцoт нeбeсeн; трeтo, дeка за такви дeла никoј нe e дoвoлeн oсвeн Oнoј кoј e Вeлик кoлку и Бoг, мoќeн кoлку и Бoг, милoстив кoлку и Бoг – Кoј и самиoт e eднакoв на Бoга.

  Ослободувањето од гревот е ослободување од најстрашната болест, затоа што физичката болест е возможна само во физичкиот свет, а гревот е болест која ја разрушува душата, ја заразува со духовна инфекција која заедно со душата преоѓа во вечноста, и таму тоа сознание може да продолжи бесконечно.

Но светиот Григориј имајќи го опитот на аскетите на Света Гора и на сите свети Отци на Црквата ни, се спротистави на оваа прелест, на рационализмот на западниот Варлаам,

со Православната вистина, дека Христијанинот не само со умот,

туку со целото негово битие може да го прими искуството на Благодатта Божја.

Согласно опитот на сите Светии, единствен темел на вистинскиот духовен живот е вистинската вера. Вистинската вера го соединува човекот со Бог. Учеството во вистинската вера во Црквата истовремено значи и учество во вистинска благодат. Вистинската вера е критериум за вистински духовен живот.

Со зборовите за покајание Господ ја започна својата наука, а со зборовите на простување ја заврши. Покајанието е семе, простувањето е плод. Никакво покајание нема вредност без простување. Да не постојат зборовите: прости ми! и: нека ти е простено!, човечкиот живот би бил сосема неподнослив. Нема таква мудрост на земјата која би можела да основа ред и утврди мир меѓу луѓето, без простувањето. Ниту има такво училиште и такво воспитување, кое би можело да ги направи луѓето великодушни и племенити без простувањето.

Во текот на својот живот, човекот се соочува со најразлични тешкотии. Тие се поврзани со здравјето, со финансиите, со работата и многу други моменти во кои човекот ги достига границите на своите можности, доколку биде повикан да се соочи со нив. Така се случуваат оние тешки моменти кога човекот сфаќа дека е совршено неспособен

И кoга гoвoри такoв чoвeк, тoј збoрува нeпoгрeшнo и никoј нe мoжe да најдe лага вo нeгoвиoт гoвoр, oсвeн oниe, кoи спoрeд прeвртeнoст на умoт, ја смeтаат вистината за лага. Какo гoвoрат луѓeтo испoлнeти сo Дух Бoжји, јаснo сe пoкажалo сo примeрoт на прoрoцитe, а уштe пoјаснo сo примeрoт на апoстoлитe. Тoлку

 Па  да си спомнеме тогаш за она што последно се чуло од усните на овој маченик пред да ја положи душата своја цврсто исповедајќи ја верата во Христа и да ги споиме Трифун и љубовта. Она што последно го изговорил светиот Трифун е молитвата за гонителите: „Господи не им го пишувај ова за грев“. 

Со воплотувањето на Божјиот Син светлината на Божествената љубов дојде и во нашиот овоземен свет, просветлувајќи го секое човечко битие во него. Денес, меѓу другото го чествуваме и споменот на трите светила на православието: светите Ерарси Василиј Велики, Григориј Богослов и Јован Златоуст. Прославувајќи ги

Доаѓајќи овде на гробот на Гоце ‒ секогаш се запрашувам: Што да му кажам на Гоцета и што да кажам за Гоцета?
Еве, и годинава најпрво Му благодарам на Бога што во секое време ни испраќал потребни личности коишто отпосле за своите заслуги биле и треба да останат во

Бог Света Троица и денес се јавува и објавува. Оние кои и денес го слушаат повикот на покајание на Претечата, кои се кајат и ги исполнуваат заповедите Божји и денес го сведочат Богојавлението.
               А другите? Другите ќе си прават шеги на сметка на јавувањето поврзувајќи го со

„Покајте се!" - запомнете тоа е, запрете го тековниот тек на вашите мисли, вашите чувства, желбите, вашите зборови, вашите постапки; свртете го тркапото од вашиот живот; застанете; променете, и станете нови луѓе: со нов дух, со ново срце, со ново расположение, со нов правец!

„Подговтвете го патот на Господа и исправете ги патеките Негови" (Мт. 3, 3). Овие зборови се главна мисла и предмет на неговите силни и непоколебливи проповеди. Всушност, неговата проповед е неотповиклив призив за духовно и морално покајание и за очистување од гревот и симнување на тешкото и

Светото Предание на Црквата е израз на најавтентичниот нејзин живот и секогаш има длабока смисла, и секогаш без исклучок ја изразува и треба да ја изразува Црквата, бидејќи се раѓа и создава внатре, во нејзините прегратки. Во однос на обичаите и чисто човечките традиции Црквата имала еклектичен (селективен) однос

И токму тоа му се нуди на современиот човек денес, нешта кои што ќе му бидат богови, кои што ќе му го надоместат Бог. И навистина, дали алкохолот или дрогата или било која од суспстанциите, ако воопшто зборуваме за супстанции,

Запомнете што сме зборувале, што препорачуваме за сите овие големи празници  - Велигден, Божиќ, Успение на Пресвета Богородица: Поставете си нов почеток, причестете се и продолжете да живеете духовно како што треба. Не бара никој од нас да правиме некакви  огромни чуда, туку се бара од нас да се ставиме во ред.

Оној што не стекнал самопознание, кутриот и не гледа дека е во темнина. Таквиот не бара ниту да прогледа, ниту чувствува потреба од Христос. За него темнината станала светлина. Затоа, да оставиме сѐ и да се свртиме од блесокот на овој свет што духовно нѐ заслепил, искрено да погледнеме во себеси и да повикуваме